Met de trein

Door niek_nijmegen op vrijdag 20 september 2019 12:14 - Reacties (14)
Categorie: -, Views: 3.061

Ik werd er subtiel op gewezen, dat we zeker twee weken verder zijn sinds de vorige post. Hoe gaat het ondertussen?

Tot mijn verbazing gaat het nog steeds veel beter dan ik me had voorgesteld. Al is dat niet zo moeilijk, want ik ging er vantevoren vanuit dat ik wekenlang half aan bed gekluisterd zou zijn, en dat ik voortdurend mijn bewegingen zorgvuldig zou moeten coördineren om te voorkomen dat de nieuwe heup uit de kom zou schieten. Dat is allebei nog niet gebeurd. Terwijl ik al wel eens tot mijn schrik heb gezien dat ik mijn linkerbeen over mijn rechterbeen had gekruisd (en dat is nog erg verboden!), zonder dat ik dat bewust had gedaan. "Hé, ik zit nu al een tijdje op een manier die niet mag... Boeiend..." Als ik het nu nog eens zou proberen, zou het me waarschijnlijk niet eens lukken.

Verder is de beperking dat ik mijn behandelde been (voorlopig) maar met 50% van mijn lichaamsgewicht mag belasten best onhandig. Want dan kun (en mag!) je dus niet veilig op een fiets stappen. Dus als ik ergens naartoe wil, moet ik lopen of met de bus. En als ik met de bus wil, moet ik ook eerst lopen. Gelukkig zijn er bushaltes op ongeveer 10 minuten afstand. Alles bij elkaar loop ik dan dus vóór en na de bus even lang als dat ik normaal zou fietsen. En daar komt de 30 minuten busreis nog eens bij. 50 minuten voor een afstand die je normaal in een kwartier fietst... Busreizen gaat op zich goed, zolang de chauffeur zo vriendelijk is even te wachten tot ik veilig zit, en niet alvast flink accelereert terwijl ik net klaarsta om te gaan zitten. Want dan komt het met die 50% belasting niet goed. Een gratis tip voor de betreffende chauffeur, dus.

Voor de rest gaat lopen best vlot, en ook met twee krukken gaat iedereen netjes voor je aan de kant. Ik loop al ongeveer even snel als de inschatting van Google Maps. Maar na een kwartier lopen krijg ik eerst last van mijn armen, en na 20 minuten is eigenlijk alles aan me wel moe. Maar ja, dan ben ik er ook bijna. Dan nog maar even 10 minuten flink doorstappen en niet aanstellen. De dag erna kan ik dan door vermoeidheid min of meer afschrijven. De fysiotherapeute zei me, dat het niet erg was om het wat rustig aan te doen, maar wat ze daar precies mee bedoelde?

Eergisteren was mijn moeder jarig, en wilde ik dus naar Groenlo (want daar woont ze). Dat moest dus met de trein. En dat was een nieuwe uitdaging. Gelukkig kon ik een dag ervoor 'proeftreintreizen' omdat ik voor het bijwonen van een repetitie van het Gelders Orkest naar Arnhem wilde. Ik had een aantal knelpunten alvast gevisualiseerd: met twee krukken een ov-chipkaart hanteren vóórdat het poortje weer sluit, en met twee krukken een trein in- en uitstappen. Op zich kan ik prima traplopen, maar dat is dan zonder mensen achter me, en mèt een leuning, en zonder haast. Een beetje trein heeft alleen ergens een stang verstopt bij de deur, en meerdere mensen die voor en achter je naar binnen willen, èn er is haast. Dat had ik dus zo'n beetje uitgedacht en de stress alvast mentaal voorbereid.

Daadwerkelijk op het station bleek er nog De Roltrap te zijn. Rechts staan leek me voor nu een betere optie dan het normale links gaan, maar ook dan was het nog best een gedoe: krukken en voeten moeten het liefst op dezelfde trede uitkomen, en daarna wil je je ook nog vasthouden aan de leuning. Die zit rechts van je, maar rechts van je heb je ook nog een kruk vast. Die zou je eventueel naar links kunnen verplaatsen (maar niet op een bewegende roltrap zonder dat je je kunt vasthouden!) of aan je arm kunnen laten bungelen. En daarvan heb ik thuis regelmatig ondervonden hoe goed dat gaat: die kruk gaat vallen, gegarandeerd. Niet erg handig op een roltrap. Erg lang kun je er trouwens niet over nadenken, want dan moet je alweer, liefst zonder te vallen, van de roltrap afstappen. Gelukkig had ik extra deodorant bij mij. Op de terugweg, dus zonder haast, heb ik de lift genomen. Want die blijken er ook te zijn.

De trein in en uit was inderdaad geen feest. Vermoedelijk heb ik meerdere mensen tegen hun knieën gezwiept met mijn kruk, en in mijn beleving heb ik herhaaldelijk klem gezeten in de enorme kloof tussen de treintrap en het perron. Maar kennelijk heb ik het overleefd. En àls je dan eenmaal veilig in de trein bent beland, moet je vanaf het balkon ook nog eens met een trap omhoog of omlaag voor een fatsoenlijke zitplaats. Wie ontwerpt dit soort dingen? Dan maar op het balkon op een klapstoeltje met rugpijn. Ik hoop dat ik voorlopig niet meer met de trein wil.

Volgende: Gebruiksaanwijzingen 05-09 Gebruiksaanwijzingen

Reacties


Door Tweakers user EJlol, vrijdag 20 september 2019 13:26

Een alternatief voor de dubbeldekker is de sprinter. Deze zijn tegenwoordig vaak gelijkvloers met het perron, de opening tussen het perron en de trein is ook kleiner, en ze hebben geen trappen om naar een zitplek te komen. Het nadeel is uiteraard dat je reistijd wel vertienvoudigd...

Door Tweakers user niek_nijmegen, vrijdag 20 september 2019 13:40

EJlol schreef op vrijdag 20 september 2019 @ 13:26:
Een alternatief voor de dubbeldekker is de sprinter. Deze zijn tegenwoordig vaak gelijkvloers met het perron, de opening tussen het perron en de trein is ook kleiner, en ze hebben geen trappen om naar een zitplek te komen. Het nadeel is uiteraard dat je reistijd wel vertienvoudigd...
De sprinter van Nijmegen naar Zutphen is wat het instappen betreft inderdaad een betere optie, al doet die er een uur over ipv 30 minuten. Maar het scheelt ook een boel stress, realiseer ik me nu.
Het deel van Zutphen naar Groenlo is met een diesel van Arriva, en die zijn ook gelijkvloers met het perron, en met minder kloof.

Door Tweakers user Rmg, vrijdag 20 september 2019 19:53

Is een damesfiets een optie? makkelijker met opstappen natuurlijk. En is dat tijdelijk of zit (elektrisch?)fietsen helemaal niet meer in?

Interessant trouwens hoe snel ze een heup er in hebben en hoe snel je weer op jezelf bent aangewezen

Door Tweakers user niek_nijmegen, vrijdag 20 september 2019 20:15

Rmg schreef op vrijdag 20 september 2019 @ 19:53:
Is een damesfiets een optie? makkelijker met opstappen natuurlijk. En is dat tijdelijk of zit (elektrisch?)fietsen helemaal niet meer in?
De beperking met de 50% belastig is gelukkig tijdelijk, maar in ieder geval tot 14 oktober. Daarna kan ik gaan oefenen met fietsen.

Omdat de nieuwe heupkom na circa 20 jaar versleten raakt, zal 'ie vermoedelijk tenminste 1 keer (maar ik mik natuurlijk op 3 keer) vervangen moeten worden, maar dan moet er wel voldoende botmateriaal in mijn bekken zijn om dat te kunnen doen. Daarom hebben ze nu mijn eigen (defecte) heupbot versnipperd en in mijn bekken 'gestampt'. Daartegenaan hebben ze de kom vastgelijmd. De snippers moeten nu nog in relatieve rust kunnen aanhelen. Als ik het goed begrijp, tenminste...
Interessant trouwens hoe snel ze een heup er in hebben en hoe snel je weer op jezelf bent aangewezen.
De hele operatie heeft alles bij elkaar zo'n 2,5 uur geduurd, vanaf de voorbereiding van de ruggeprik tot aan de laatste hechting. Op maandag om 13u zat de heup erin. Amper 24u later moest ik uit bed en lopen, en op woensdag (36u na de operatie) kon ik zelfstandig lopen, traplopen èn douchen en aankleden. Het is wonderbaarlijk, inderdaad.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 20 september 2019 20:28]


Door Tweakers user Rmg, vrijdag 20 september 2019 21:46

niek_nijmegen schreef op vrijdag 20 september 2019 @ 20:15:
[...]


De beperking met de 50% belastig is gelukkig tijdelijk, maar in ieder geval tot 14 oktober. Daarna kan ik gaan oefenen met fietsen.
Ahh dat scheelt
Omdat de nieuwe heupkom na circa 20 jaar versleten raakt, zal 'ie vermoedelijk tenminste 1 keer (maar ik mik natuurlijk op 3 keer) vervangen moeten worden, maar dan moet er wel voldoende botmateriaal in mijn bekken zijn om dat te kunnen doen. Daarom hebben ze nu mijn eigen (defecte) heupbot versnipperd en in mijn bekken 'gestampt'. Daartegenaan hebben ze de kom vastgelijmd. De snippers moeten nu nog in relatieve rust kunnen aanhelen. Als ik het goed begrijp, tenminste...
Ohja... ook iets waar je niet over nadenkt met een lichaamseigen heup :Y) En 20 jaar, das natuurlijk ook weer 20 jaar aan medische innovatie.
De hele operatie heeft alles bij elkaar zo'n 2,5 uur geduurd, vanaf de voorbereiding van de ruggeprik tot aan de laatste hechting. Op maandag om 13u zat de heup erin. Amper 24u later moest ik uit bed en lopen, en op woensdag (36u na de operatie) kon ik zelfstandig lopen, traplopen èn douchen en aankleden. Het is wonderbaarlijk, inderdaad.
Mogelijk dus over 20 jaar in 2/3e van de tijd 8)7 Doen ze het allemaal nog sneller :P

Door Tweakers user MsD, zaterdag 21 september 2019 23:21

Bizar eigenlijk hoe snel je weer dingen kan doen na een geplande operatie.
Mijn reva's duurden per stuk veel langer dan dat. En dan waren dat echt niet zulke enorme ingrepen.

Hou ons gewoon af en toe op de hoogte van je progressie. Je schrijft leuk. En alleen maar nerdie tech nieuws is ook niet alles 😊

Door Tweakers user Pietervs, zaterdag 21 september 2019 23:48

Zie het als weer een overwinning: je bent met de trein gegaan! :Y)
Klinkt als iets heel normaals, maar voor jou is het wel degelijk weer een stap. Dus kudos!

En (hopelijk) nog een gezellige dag met je moeder gehad ook.
Nog gefeliciteerd, trouwens :)

Door burne, zondag 22 september 2019 01:22

Niek,

Je weet dat de NS je graag en gratis helpt? Ook voor mensen met krukken is er op 125 stations hulp beschikbaar en die vinden met je meelopen en je je tas of kruk aanreiken net zo leuk als iemand in een rolstoel een trein inrollen.

Sowieso moet je het slecht treffen wil er geen medereiziger bereid zijn een hand uit te steken.

Door Tweakers user niek_nijmegen, zondag 22 september 2019 11:48

burne schreef op zondag 22 september 2019 @ 01:22:
Je weet dat de NS je graag en gratis helpt? Ook voor mensen met krukken is er op 125 stations hulp beschikbaar en die vinden met je meelopen en je je tas of kruk aanreiken net zo leuk als iemand in een rolstoel een trein inrollen.

Sowieso moet je het slecht treffen wil er geen medereiziger bereid zijn een hand uit te steken.
Ik weet uiteraard dat ze voorzieningen hebben voor mensen die afhankelijk zijn van een rolstoel, maar het zou nooit bij me opgekomen zijn, dat ik met mijn beperkte beperking ook hulp zou kunnen krijgen.

En bovendien, dan moet ik eerst hulp vrágen. En voordat dàt gaat gebeuren... Daar moet ik nog wat meer aan werken :/

Iedereen om me heen in treinen, supermarkten en concertgebouwen is inderdaad heel behulpzaam. Mijn boodschappen zijn als eens ingepakt door een cassière, mijn voortdurend vallende krukken zijn regelmatig opgeraapt en wildvreemden halen koffie voor me. Ik zou dat zèlf waarschijnlijk ook doen, maar nu het mijzelf overkomt, voel ik me vooral lastig en gegeneerd. Geen idee waar ik dat vandaan heb.

Door Tweakers user hoi1234, zondag 22 september 2019 15:07

niek_nijmegen schreef op zondag 22 september 2019 @ 11:48:
[...]


Ik weet uiteraard dat ze voorzieningen hebben voor mensen die afhankelijk zijn van een rolstoel, maar het zou nooit bij me opgekomen zijn, dat ik met mijn beperkte beperking ook hulp zou kunnen krijgen.

En bovendien, dan moet ik eerst hulp vrágen. En voordat dàt gaat gebeuren... Daar moet ik nog wat meer aan werken :/

Iedereen om me heen in treinen, supermarkten en concertgebouwen is inderdaad heel behulpzaam. Mijn boodschappen zijn als eens ingepakt door een cassière, mijn voortdurend vallende krukken zijn regelmatig opgeraapt en wildvreemden halen koffie voor me. Ik zou dat zèlf waarschijnlijk ook doen, maar nu het mijzelf overkomt, voel ik me vooral lastig en gegeneerd. Geen idee waar ik dat vandaan heb.
Je moet gewoon om hulp vragen :) Niet iedereen helpt je uit zichzelf.... Ik heb vaker gehad dat een vader of moeder met kinderwagen vroeg of ik de kinderwagen even mee wou helpen tillen. Ik heb ook weleens op Utrecht CS gehad dat ik met een vriend van mij twee fietsen uit de trein moest helpen tillen. Dat doe je dan gewoon. Overigens zou ik mensen die moeilijk ter been zijn niet zo snel helpen. Ik ben dan toch een beetje onderdeel van de individualiserende samenleving.

Door Tweakers user i-chat, zondag 22 september 2019 17:50

beetje onderdeel van de individualiserende samenleving
Ik ervaar het ook gewoon als respectloos om te pas en te onpas 'moet ik je even helpen, lukt het wel, te gaan blaten.

Man wat heb ik er een hekel aan als mensen dat bij mij doen, vraag het gewoon eens vriendelijk en het moet vriezen in de hel voor ik je die hulp zou weigeren. Bovendien weet je dan als omstander ook direct : A. dat je je niet met andermans shit bemoeid, B: waar hoe en welke hulp er wel, en welke er niet gewenst is.

Door Tweakers user i-chat, zondag 22 september 2019 17:51

beetje onderdeel van de individualiserende samenleving
Ik ervaar het ook gewoon als respectloos om te pas en te onpas 'moet ik je even helpen, lukt het wel, te gaan blaten.

Man wat heb ik er een hekel aan als mensen dat bij mij doen, vraag het gewoon eens vriendelijk en het moet vriezen in de hel voor ik je die hulp zou weigeren. Bovendien weet je dan als omstander ook direct : A. dat je je niet met andermans shit bemoeid, B: waar hoe en welke hulp er wel, en welke er niet gewenst is.

Maar dan moet je het wel vragen idd!

Door Tweakers user Hkuit, maandag 23 september 2019 11:03

i-chat schreef op zondag 22 september 2019 @ 17:51:
[...]
Ik ervaar het ook gewoon als respectloos om te pas en te onpas 'moet ik je even helpen, lukt het wel, te gaan blaten.

Man wat heb ik er een hekel aan als mensen dat bij mij doen, vraag het gewoon eens vriendelijk en het moet vriezen in de hel voor ik je die hulp zou weigeren. Bovendien weet je dan als omstander ook direct : A. dat je je niet met andermans shit bemoeid, B: waar hoe en welke hulp er wel, en welke er niet gewenst is.

Maar dan moet je het wel vragen idd!
Ik begrijp jouw reactie niet goed:
Hoe kan het nou respectloos zijn als iemand zijn/haar hulp aan jou aanbiedt? En waarom heet dat dan ineens 'blaten'??

Door Tweakers user stuiterveer, maandag 23 september 2019 15:25

niek_nijmegen schreef op zondag 22 september 2019 @ 11:48:
[...]
Iedereen om me heen in treinen, supermarkten en concertgebouwen is inderdaad heel behulpzaam. Mijn boodschappen zijn als eens ingepakt door een cassière, mijn voortdurend vallende krukken zijn regelmatig opgeraapt en wildvreemden halen koffie voor me. Ik zou dat zèlf waarschijnlijk ook doen, maar nu het mijzelf overkomt, voel ik me vooral lastig en gegeneerd. Geen idee waar ik dat vandaan heb.
Totaal niet nodig om je lastig te voelen. De hulp wordt aangeboden, maak er gerust gebruik van als het nodig is. Het is inderdaad een flinke stap om je over die mindset heen te zetten, maar als iemand je hulp aanbiedt is het niet omdat ze vinden dat je lastig bent. :)

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)