Flashback (deel 3b, ‘Beetje gespannen’)

Door niek_nijmegen op woensdag 19 februari 2020 13:15 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.453

Die paracetamol werkte natuurlijk niet, en zelfs de morfinepreparaten die ik toevallig nog in huis had zorgden er amper voor dat ik kon bewegen. Dus toen ik één of twee dagen later nog steeds niet veel beter ging, wilde de huisarts me wel even zien. Die heeft geduwd, gedraaid en gevraagd wat mijn klachten waren. En vooral ook met een afkeurende blik gevraagd hoe ik dan toch aan die zware pijnstillers was gekomen (‘2003, weet u nog?’). Hoe dan ook, ze kon niets geks ontdekken, maar als de klachten niet beter werden, mocht ik natuurlijk weer contact opnemen.

Nog diezelfde avond zat ik bij de huisartsenpost, omdat ik tintelingen in mijn handen wel opmerkelijk vond, en ik me ook gewoon erg veel zorgen maakte. Gelukkig snapten ze dat daar ook, en de arts heeft nog eens geduwd, gedraaid en gevraagd wat de klachten waren. Ze kon niets geks ontdekken, en vermoedde dat het vooral spierklachten waren, en dat er mogelijk wat gezwollen weefsel tegen zenuwbanen aandrukte. Dat kon wel eens gebeuren, na een val. Niets om je zorgen over te maken.

En inderdaad, na een kleine anderhalve week kon ik wel weer aan het werk, op alleen maar ibuprofen en paracetamol. Als je begint met ‘onhoudbare pijn; 11 op een schaal van 10’ ben je al best tevreden wanneer de pijn onder de 7 is. En zo ging het langzaam steeds beter.

Tot ik me in het voorjaar van het jaar erop ineens realiseerde, dat ik eigenlijk iedere nacht na 3 uur slaap wakker werd van de pijn, dat ik dan een paar uur moest gaan rondlopen, en dan weer drie uur kon slapen. Ach, en 6 uur slaap, daar red ik het nèt op. Niettemin heb ik contact opgenomen met mijn fysiotherapeut. Die heeft geduwd, gedraaid en geprobeerd met een rol en tennisbal mijn rug wat los te krijgen. Dat hielp niet, en ik vertelde haar, dat ik het idee had dat de klachten voelden als verkramping in mijn rugspieren. Volgens haar was dat onmogelijk, omdat ik de klachten immers ’s nachts had en je spieren ’s nachts ontspannen zijn. Maar ze wilde me wel doorverwijzen naar een ostheopaat, omdat ze inzag dat zij er niet meer uitkwam.

De ostheopaat wilde om te beginnen bij de intake mijn hele levensgeschiedenis doornemen: waar kwam ik vandaan, hoe was mijn jeugd, welke medische ingrepen had ik allemaal ondergaan (inclusief tandartsbezoek, geloof ik) en welke medicijnen ik gebruikte. Dat duurde zo’n driekwartier. Toen mocht ik op mijn rug gaan liggen en duwde hij afwisselend even tegen mijn linker- en rechtervoet. Dat duurde 5 seconden. ‘Ik denk dat ik weet wat er aan de hand is,’ zei hij, ‘Voel jij het zelf ook?’
- ‘Eh, ik geloof dat ik links soepeler meebeweeg dan rechts, klopt dat?’
- ‘Ja, inderdaad. Jij bent in je rechterkant volledig verkrampt.’

In een paar zittingen heeft hij de verkrampingen weggekregen, en toen ik in de zomer van dat jaar over een strijkijzer struikelde, was ik eindelijk even pijnvrij.

Volgende: Intermezzo ('Koemelk-ethiek') 24-02 Intermezzo ('Koemelk-ethiek')
Volgende: Flashback (deel 3, ‘Gaat u hier maar liggen’) 19-02 Flashback (deel 3, ‘Gaat u hier maar liggen’)

Reacties


Door Gerwin, vrijdag 21 februari 2020 07:32

IK kan je alleen maar sterkte wensen, ik heb zelf al ruim 20 jaar reuma.
Dus altijd pijn en slaap ook zo goed als niet, ze hebben mij niet voor de sier voor de derde keer geheel afgekeurd ( ja, ik ben in het verleden eigenwijs geweest en tegen het advies van het ziekenhuis toch 2 keer uit de wao gestapt en weer gaan werken)
Inmiddels heb ik er vrede mee dat ik afgekeurd ben, dat is een heel langdurig en moeilijk proces geweest.
Ik wens je alvast een fijn weekend.

Door Tweakers user niek_nijmegen, vrijdag 21 februari 2020 08:39

Gerwin schreef op vrijdag 21 februari 2020 @ 07:32:
IK kan je alleen maar sterkte wensen, ik heb zelf al ruim 20 jaar reuma.
Dus altijd pijn en slaap ook zo goed als niet, ze hebben mij niet voor de sier voor de derde keer geheel afgekeurd ( ja, ik ben in het verleden eigenwijs geweest en tegen het advies van het ziekenhuis toch 2 keer uit de wao gestapt en weer gaan werken)
Inmiddels heb ik er vrede mee dat ik afgekeurd ben, dat is een heel langdurig en moeilijk proces geweest.
Ik wens je alvast een fijn weekend.
Ik kan me voorstellen dat het een lastig proces is. Zelf ben ik van een burn-out-hersteltraject naadloos overgegaan naar een heup- en rugprobleem, en ik schaam me behoorlijk dat ik niet gewoon aan het werk ben. Al zie ik voor nu eigenlijk niet hoe het anders zou kunnen.
Jij ook een fijn weekend!

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)